,

Audyt WCAG 2.0 – nie taki straszny

Audyt WCAG 2.0 w Entera Studio WWW
Audyt WCAG 2.0 – nie taki straszny
5 (100%) 1 głos[ów]

Zadajecie nam Państwo coraz więcej pytań dotyczących audytu dostępności stron internetowych dla osób niepełnosprawnych i dostosowywania ich do wymagań specyfikacji WCAG 2.0, zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności. Obawy budzą zwłaszcza koszty, które należy ponieść na sam audyt WCAG 2.0, a następnie koszty związane z wprowadzeniem w życie zaleceń audytu. Przeprowadziliśmy już audyt WCAG 2.0 ponad 200 stron internetowych i śmiało możemy rozwiać te obawy: nie taki audyt WCAG 2.0 straszny…

Wprowadzona prawnie Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. konieczność dostosowania przez podmioty administracji publicznej i inne jednostki budżetowe swoich stron internetowych do potrzeb osób niepełnosprawnych zgodnie ze specyfikacją WCAG 2.0, stanowi próbę dostosowania polskiego prawa do prawodawstwa Unii Europejskiej i wynika z obowiązków Polski jako członka Wspólnoty. Jeszcze raz rozwiejmy narosły wobec tego faktu mit krążący po internecie – strony internetowe do wymagań WCAG 2.0, zgodnie z przywołanym rozporządzeniem, mają obowiązek dostosować wyłącznie jednostki administracyjne i organy publiczne. Obowiązek ten nie dotyczy prywatnych firm, ani osób indywidualnych prowadzących strony www, blogi, czy inne formy przekazu internetowego.
Warto również rozwiać sieciowe mity dotyczące kosztów audytu WCAG 2.0 i dostosowywania stron internetowych do wymagań Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. Rzeczywiście, biorąc pod uwagę rozbudowanie specyfikacji WCAG 2.0, liczącej z dodatkami i przypisami ok. 2000 stron maszynopisu, mogłoby się wydawać, że koszty te będą ogromne, a jeszcze większe dostosowania strony do wymagań WCAG 2.0 zgodnie z wynikami audytu, jednak pozory bywają mylące. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. nie zakłada i nie nakazuje dostosowywania stron internetowych do pełnej zgodności z WCAG 2.0, a jedynie do części tej specyfikacji – najbardziej istotnej z punktu widzenia osób niepełnosprawnych. Rozporządzenie nakłada obowiązek dostosowania stron www według wybranych 36 pozycji specyfikacji WCAG 2.0, pogrupowanych w 12 wymagań, według 4 zasad, jedynie w 10 punktach do poziomu AA (drugi, z trzech możliwych), w pozostałych do poziomu A. Nie jest wymagany zatem pełny audyt WCAG 2.0 i dostosowywanie stron do całości tej specyfikacji, co ma znaczący wpływ na redukcję kosztów i taka też była intencja ustawodawcy podczas opracowywania wymagań opublikowanych w rozporządzeniu.
Należy jednak zwrócić uwagę, iż wspomniane rozporządzenie nakłada na instytucje publiczne niezbywalny obowiązek prawny oraz określa minimalne wymagania, które musi spełnić sam audyt WCAG 2.0. Wymagania te wynikają bezpośrednio ze specyfikacji WCAG 2.0 i ich niespełnienie może skutkować zakwestionowaniem audytu WCAG 2.0 przez instytucje kontrolne. Minimalnych wymagań nigdy nie spełni audyt WCAG 2.0 przeprowadzony przez jednego „specjalistę” lub jednoosobową „specjalistyczną” firmę. W rzetelnie przeprowadzonym audycie WCAG 2.0 bierze udział minimum 6-oosobowy zespół specjalistów – złożony nie tylko z programistów oceniających techniczną budowę kodu strony internetowej i zastosowane rozwiązania z zakresu user experience lecz również samych zainteresowanych: osób z różnymi dysfunkcjami, do których kierowane jest nowe prawo. Audyt powinien zostać również skontrolowany i zatwierdzony przez specjalistę ds. rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Audyt WCAG 2.0 prowadzony bez udziału osób niepełnosprawnych nigdy nie będzie rzetelny i nie spełnia wymagań Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie Krajowych Ram Interoperacyjności, które to rozporządzenie w dużej mierze opiera się na specyfikacji WCAG 2.0. Sama specyfikacja bowiem, w swoich założeniach, przewiduje oprócz kontroli technicznych aspektów działania, dostępności i dostosowania strony internetowej, kontrolę jej faktycznego odbioru przez osoby niepełnosprawne.